انواع سرورها و نحوه ی کارکرد آن ها

۱٫ وب سرور

سرورهای وب به سادگی درخواست های “GET” و “POST” را از کلاینت ها می گیرند. درخواست “GET” زمانی است که کلاینت فقط می خواهد اطلاعات را بازیابی کند و هیچ اطلاعاتی برای ارسال به سرور ندارد. از طرف دیگر درخواست “POST” زمانی است که مشتری اطلاعاتی برای اشتراک با سرور داشته باشد و انتظار پاسخ را داشته باشد. به عنوان مثال ، پر کردن فرم در وب سرور و کلیک بر روی دکمه ارسال درخواست “ارسال” از مشتری به سرور است. سرورهای وب به طور معمول ماهیتی “بدون سر” دارند. این کار برای حفظ حافظه در سرور و اطمینان از وجود مقدار کافی برای تأمین انرژی سیستم عامل و برنامه های موجود در سرور است. “بدون سر” به این معنی است که مانند یک رایانه خانگی سنتی کار نمی کند ، بلکه فقط محتوایی را ارائه می دهد. سرپرستان این سرورها فقط از طریق پایانه های خط فرمان می توانند به آنها متصل شوند.به یاد داشته باشید که این نوع سرورها می توانند هر نوع برنامه را درست مانند کامپیوتر خانگی شما اجرا کنند.آنها همچنین می توانند بر روی هر سیستم عامل اجرا شوند ، تا زمانی که آنها از “قوانین” کلی وب پیروی کنند. برنامه های وب مدرن معمولاً بر روی یک سری لایه ها اجرا می شوند ، شروع با اسکریپت های سمت سرور و برنامه هایی که داده ها را پردازش می کنند (به عنوان مثال PHP ، ASP.NET و غیره) ، و با اسکریپت های سمت مشتری (به عنوان مثال Javascript) که چگونه داده ها را برنامه ریزی می کند سپس یک مرورگر وب محتوا را بر اساس آن ارائه می دهد تا صفحه را همانطور که اکنون آن را می خوانید نشان دهد.

۲٫ سرور پایگاه داده (دیتابیس)

یک سرور پایگاه داده معمولاً همزمان با نوع دیگری از سرور کار می کند. این نوع سرور صرفاً برای ذخیره داده ها در گروه ها وجود دارد. روش های بی شماری برای نگهداری داده ها وجود دارد که بر اساس نظریه های مختلف عمل می کنند. یکی از انواع متداولتر به عنوان “SQL” یا “Structured Query Language” شناخته می شود.برنامه نویسان پایگاه داده می توانند با استفاده از اسکریپت نویسی به زبان پایگاه داده بر روی این سرورها پایگاه داده ایجاد کنند.برنامه های وب معمولاً اجزای سمت سرور خود را به یک سرور پایگاه داده متصل می کنند تا در صورت درخواست کاربران داده را بگیرند.یک روش خوب داشتن سرورهای وب و سرورهای پایگاه داده در ماشین های مختلف است.دلیل وجود سرورهای پایگاه داده به تنهایی برای امنیت است.اگر هکر به سرور اصلی دسترسی پیدا کند اما به سرور پایگاه داده دسترسی نداشته باشد ، به راحتی قادر به بازیابی یا اصلاح داده های ذخیره شده در سرور پایگاه داده خواهد بود. برخی از سرورهای معروف پایگاه داده شامل MySQL ، MariaDB ، Microsoft SQL ، Oracle Database و غیره هستند.

۳٫ سرور پست الکترونیکی

یک سرور ایمیل معمولاً با “SMTP” یا “Simple Mail Transfer Protocol” کار می کند. پروتکل های احتمالی دیگری نیز وجود دارند که سرورهای نامه جدیدتر بر روی آنها کار می کنند ، اما SMTP همچنان پروتکل غالب است. یک سرور ایمیل خدمات پستی را قدرت می بخشد. این سرورها به خودی خود ایمیل های یک مشتری را به مشتری دیگر می رسانند و داده ها را به سرور دیگر منتقل می کنند.داده ها هنگام ارسال از طریق SMTP ساده می شوند ، بنابراین برخی از اطلاعات مانند قالب بندی وب معمولاً در معاملات ایمیل از بین می روند. رویکرد مدرن به سرورهای ایمیل معمولاً آنها را با سرورهای وب جفت می کند. این امکان را برای کاربران فراهم می کند تا “یک سرویس گیرنده وب” داشته باشند که داده ها را در یک صفحه وب به صورت گرافیکی نشان می دهد.برخی از برنامه های وب جدید حتی می توانند از مشتری ایمیل رایانه خانگی تقلید کنند بدون اینکه چیزی نصب شود.

۴٫ سرور پراکسی وب

سرور پراکسی وب می تواند بر روی یکی از بسیاری از پروتکل ها اجرا شود ، اما همه آنها یک کار مشترک را انجام می دهند. آنها درخواست های کاربر را می پذیرند ، آنها را فیلتر می کنند و سپس از طرف کاربر عمل می کنند. محبوب ترین نوع سرور پراکسی وب برای جابجایی فیلترهای وب مدرسه و سازمانی طراحی شده است.از آنجا که ترافیک وب از طریق یک آدرس IP و وب سایتی است که هنوز مسدود نشده است ، کاربران می توانند به سایتهایی که از طریق این فیلترها ممنوع هستند دسترسی پیدا کنند.نوع کم محبوب تر ، سرور پروکسی سازمانی است. این اثر همان اثر را دارد ، اما معمولاً توسط سازمانی مجاز است.این ترافیک وب کاربران را می گیرد ،معمولاً بعداً آن را برای ارزیابی ثبت می کند و به اینترنت می فرستد. این باعث می شود ترافیک کاربران کاملاً جمع شود تا یک رایانه به طور عمومی از رایانه دیگر قابل تفکیک نباشد.  
خرید vpn خرید کریو خرید وی پی ان خرید فیلترشکن
براي خريد پروکسي اختصاصي تلگرام بدون قطعي کليک کنيد